Verstoring

Verstoring

Vandaag heerlijk buiten coachen. Onderweg naar een mooie plek in Drenthe hoor ik toevallig op de radio Erik Scherder nog eens vertellen dat het goed is voor de hersenen om buiten te zijn. Tijdens deze coachwandeling leid ik het gesprek en de coachee bepaalt de route. Op een gegeven moment gaan we off the road, iets wat ik zelf leuk vind. Eerst door een open veld en daarna het bos in. Na de storm van gisteravond is het niet eenvoudig een pad te vinden, overal gevelde bomen die de weg versperren. Grote bomen ook waar je niet zomaar overheen stapt. Eén van die grote bomen dwingt ons om zijn dunne takken als een soort evenwichtsbalk te gebruiken om zo de overkant van een diepe greppel te bereiken. Met het nemen van dit soort hindernissen ben je heel snel uit je hoofd. We lopen net weer in een wat gemakkelijker gebied komt er een vrouw ons tegemoet die enkel roept dat we moeten uitkijken voor adders. Zo’n waarschuwing zet je al snel weer aan het denken. Hoezo adders? Wat is het gevaar?

Toch bijzonder, zo loop je onbevangen door een bos druk bezig een weg te vinden tussen actuele natuurlijke versperringen door. En even later zou je door een bos kunnen lopen met angst voor eventuele adders als gevolg van een uitroep van een onbekende. Na de constatering dat we stevige schoenen aanhebben en dat adders niet zomaar bijten vervolgen we onze weg. We laten ons niet leiden door angst, we houden een open blik en vertrouwen erop dat we eventueel gevaar tijdig zullen opmerken.